. گفته اند که شرف المکان بالمکین و چه خوب گفته اند آری دوکوهه پادگانی است در نزدیکی اندیمشک که سالیان سال با شهدا زیسته است با بسیجی ها ((شهید سید مرتضی آوینی)) .........ما فقط با آنهایی کار داریم که رهرو عشقند((شهید تفحص مجید پازوکی))..................به دوکوهه خوش آمدید...


دوکوهه السلام ای خانه عشق
X
تبلیغات
رایتل
دوکوهه السلام ای خانه عشق
ما فقط با آنهایی کار داریم که رهرو عشقند شهید مجید پازوکی
آرشیو
همسنگرها
یادش بخیر یادش بخیر روزهایی که با شهدا راه می رفتیم و مجنون از عشق حسین بودیم
روزهایی که دیوونه معراجیان گشته بودیم
روزهایی که با یاران ولایت فدایی امام و رهبر می شدیم
روزهایی که در زندگی موشکی و نظامی خودمان زیارت و توسل را فراموش نمیکردیم
روزهایی که
به هیئت مهدی جان می رفتیم و در میخانه اش می میخوردیم و در آبدارخانه اش چای صلواتی میزدیم
یادش بخیر حاج حمید که با نفس مسیحا ی خود در جلسه فرماندهان به آقای خامنه ای ‚ سلام میداد و میگفت سلام ما را به امام برسانید
یاد روزهایی بخیر که با اینکه فقط چند قدم تا مرگ فاصله داشتیم ولی بازوانمان خیبر شکن بود
یاد منورهایی بخیر که هم صحرا را روشن می کرد هم دل منور کن بود و با نورش به ما افق های روشن را بشارت می داد
یادش بخیر دوران خوش جوانی
Salehin.com

طلبه ها
خبرگزاری حوزه های علمیه
نمایندگی مجاز !
منبر نت

اینم باقی بر و بچ
هر کی جامونده بگه
<آبینه>
< پیام بسیجی>
< خاک میهن>
< مجید زورو>
< عرشیان>
< عشق علیه السلام >
< منکرات>
< ابوتراب>
< عشق یعنی>
< هزاره سوم>
< گاهی شاد و گاهی غمگین>
< کیمیا>
< همه چیز زیباست >
< شیعه>
< بچه های قلم>
< اخباری دیگر>
< منتظر>
< شهید مثل نمره بیست>
< به سوی ظهور>

ارباب


نوای منتخب
< اول بهار>
<دوکوهه پادگان عشق>
< کربلای من دوکوهه>
چهارشنبه 27 آبان‌ماه سال 1383
باز هم بد قولی!

بسم رب الشهدا
می دونم که دیگه حنام برا هیچ کس رنگی نداره
هر چند هر چی مشتری تو این یک سال و چند ماهی که دوکوهه رو شروع کردم جمع کردم تو این دو سه ماهه پروندم و رفت!...فاتحه!!!
حالا از اون همه بر و بچ و رفقا دو سه تایی بیشنر نموندن که یادشون مونده دوکوهه ای هم هست و حاج کاظمی هم زنده است و...! البته ما که برای خدا کار میکنیم (!!!) و خیالی نیست!
حالا هم فقط سه نقطه (...) است که میاد و تو وبلاگ ما چند بار نظر میده  تا تعداد نظرات ما چند تایی بالا بره ...خلاصه می بینید چقدر من غریبم!
اما باید برای همون دو سه تا مشتری که از قدیم موندن بگم که این چند وقته غیبتم موجه بوده اولا یه مقدار درسها سنگین شده و باید بیشتر درس بخونیم (عمرن!) . دوم اینکه چند روز پیش متوجه شدم توی مسابقه وبلاگ نویسی جوانان و امام (سازمان ملی جوانان ) به قید قرعه برنده حج عمره شدم!(دلتون بسوزه!) خلاصه یه مقداری درگیر کارهای اون بودم  هر کی باور نداره اینجا رو بخونه تا باورش بشه (قابل توجه حاج علی انصاری که قرار بود تو بقیع ما رو دعا کنه چقدر زود اجابت شد!)الان هم میخواهم برم مدرسه چون چند وقته دیگه امتحانات شروع میشه و من میخواهم این چند وقته خوابگاهی بشم مثل همه شاگرد تنبل های شب امتحانی خلاصه ببخشید اگه وبلاگ آپدیت نشد قول میدم اولین فرصت آپدیت کنم و از شرمندگیتون در بیام!
فعلا التماس دعا



این هم قسمت پنجم از داستان خاک و باران

خاک و باران

   ((قسمت پنجم))

رضا گریه میکرد و جواد هم مثل مجسمه به نقطه ای کور خیره شد بود و ...

................................

فروردین 1366

 

زینب چادرش رو روی صورتش کشیده بود کنار قبر  مادرش! نشسته بود و  داشت گریه میکرد مثل همیشه آرام وبی صدا فاطمه اومد بالای سر زینب و با لحن کودکانه اش گفت:

مامانی اینقدر گریه نکن منم گریه ام میگیره ها!

زینب چادرش رو از روی صورتش کنار زد و آروم فاطمه رو روی دامنش گذاشت و بوسیدش!

فاطمه نگاه به قبر کرد و گفت:

مامانی تو هم مثل من مامانت رو دوست داشتی؟

زینب اشکهاش رو پاک کرد و گفت:

معلومه دخترم همه پدر و مادرشون رو دوست دارند!

-          برای همینه که موهات سفید شده

-          فاطمه جان همه آدمها وقتی پیر می شوند موهاشون سفید میشه

-          پس چرا اون دوستت میگفت بعد از اسارت آقا جواد موهات سفید شده

تا اسم جواد رو شنید بغض گلوی زینب رو گرفت اما سعی کرد فاطمه متوجه نشه آب دهانشو قورت داد و گفت:

نه دخترم من دیگه پیر شدم آدم وقتی پیر میشه موهاش سفید میشه مگه مامان بزرگتو یادت نیست اون هم قبل از مرگش موهاش سفید شده بود

-          ولی من دیدم اون شب بعد از نماز عکس بابا رو  بقل کرده بودی و گریه میکردی

زینب دیگه نمیتونست جواب بده اشک توی چشمهاش حلقه زد ولی باز خودشو کنترل کرد فاطمه کمی مکث کرد و دوباره پرسید:

مامان مگه نمیگی آقا جواد بابای منه؟

-          آره دخترم

-          پس چرا نمیاد من ببینمش

-          گفتم که دخترم بابات رفته با دشمنها بجنگه 

-          بابای دوستم هم رفته بود با دشمنها بجنگه ولی دیروز اومد خونشون تازه امروز صبح هم وقتی داشتیم میومدیم بهشت زهرا دیدم بقل باباشه و دارن میرن گردش!

زینب اصلا انتظار چنین جوابی رو نداشت بغضش ترکید سرش گیج می رفت دستش رو روی گیج گاهش  گذاشت  و صورتش رو برد زیر چادر و دوباره شروع کرد به گریه کردن فاطمه نگران شد و با بغض گفت:

مامانی ، به خدا نمیخواستم گریه کنی ... سرت درد میکنه؟

زینب تو این چند سال دچار سر دردهای شدید میشد دکتر گفته بود نباید غصه بخوری ممکنه دچار حمله مغزی بشی

زینب با چادرش اشکهاشو پاک کرد رو به فاطمه گفت:

عیب نداره ، ولی بدون هر کسی که سختی بیشتری به خاطر خدا بکشه خدا بیشتر دوستش داره

فاطمه کمی فکر کرد و خندید و دوید و شروع کرد بین قبرها بازی کردن زینب انگار از جلسه امتحان خلاص شده  چشمهایش را پاک کرد و از کنار قبر مادرش بلند شد  فاطمه را صدا کرد و دستش را آرام گرفت و به سمت قبر پدر - حاج علی- حرکت کردند

 

تیر ماه 13۶۹

زینب مانتوی مدرسه فاطمه را تنش کرد  لقمه مدرسه را در کیفش گذاشت  مثل هر روز زینب را بوسید و ازش خداحافظی کرد

زینب کلاس سوم بود  مثل همیشه زینب بعد از خداحافظی با فاطمه شیلنگ آب را برداشت و شروع به آب دادن باغچه کرد  که ناگهان صدای زنگ حیاط به گوش رسید زینب چادرش را روی سرش کشید  در را باز کرد

-          خانم زینب فدایی؟

-          بله خودم هستم

-          یه نامه دارید؟

-          از کیه؟

-          صلیب سرخ براتون آورده از طرف آقای جواد...

زینب نذاشت حرف پستچی تمام بشه سراسیمه گفت:

کجاست اقا تو رو خدا زود بدید

-          باید اینجا رو امضا کنید

-          چشم فقط زودتر

پستچی دفتر رو باز کرد زینب بغض کرده بود دستهاش شروع کرد به لرزیدن برگه رو امضا کرد نامه رو گرفت برگشت تو خونه رو پله جلوی در نشست پاکت نامه رو پاره کرد  باورش نمی شد بالاخره پس از۹ سال انتظار نامه ای را که همیشه می دانست روزی به دستش خواهد رسید را در دستانش گرفته بود  کاغذ را باز کرد  نگاهش به دست خط جواد افتاد بغضش ترکید و اشکهایش شروع به چکیدن در روی صفحه کاغذ کرد اشکهایش را پاک کرد و با دقت به دست خط جواد خیره شد هنوز هم ریز و شکسته مینوشت و تغیری نکرده بود چرا یه تغیر داشت دست خط جواد پیر شده بود درست مثل زینب زینب باز هم اشکهایش را که ناخواسته پایین می آمدند را پاک کرد و شروع به خواندن نامه کرد:

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام سلامی با یک دنیا فاصله سلامی به اندازه دلتنگی نه  سال عراقی!

سلام بر  پدر و مادرم که همیشه زحمت مرا بر دوش می کشیدند  و سلام بر همسری که زندگی مشترکم با او کمتر یازده ماه بود هر چند من نه سال با خاطره های او زندگی کردم ! و سلام به فرزندی که هیچگاه او را ندیدم !

نمیدانم این نامه به دست شما میرسد یا مثل نامه های قبلی پاره میشوند و در فضای اردوگاه به باد سپرده میشوند ولی همیشه نوشتن را دوست داشتم اگر این نامه به دست شما هم نرسد برای دل من تسکین است دلی که بغض نه ساله اش هنوز  در حال انفجار است!

نمیدانم از چه بنویسم  خاطره بگویم بگویم چگونه اسیر شدم بگویم کجاییم و چه میکنیم با شاید هم...هیچ کدام اهمیتی ندارد

نمیدانم از روزی که خبر پذیرش قطعنامه را برایمان اوردند بگویم یا از ساعتی که خبر رحلت امام را دادند حال آنکه نمیدانم این نامه کجا میرود

همسر عزیزم زینب:

نامه را برای تو مینویسم و میدانم برای اولین بار به دست تو میرسد برای همین حرفهایم را با تو میزنم خوب صدایت یادم هست وقتی برای اخرین بار از پشت تلفن به من گفتی مواظب خودت باش و خداحافظی کردی هنوز صدای نفسهای را از پشت تلفن به یاد دارم و با گذشت یازده سال هنوز عکس تو در دل من است ! از این حرفها بلد نیستم بزنم خودت میدانی ولی قبل از اسارت تنها عکس تو که در بین وسایلم بود را برداشتم و قورت دادم تا خدایی نکرده...برای همین میگویم عکس تو در دلم است

نمیدونم راسته یا دورغ ولی تو اردوگاه خبر پیچیده که کم کم میخواهن آزادمون کنن من که هر شب موقع خواب با خودم میگم ان شاءالله فردا تو کشورم میخوابم ...راستی زینب بچمون چطوره؟ بالاخره دختره یا پسر؟ صدات نمیاد بلندتر حرف بزن!

دلم تنگ شده براتون برای پدر مادرم میدونم تو بهشون سر میزنی بنده های خدا دیگه الآن باید خیلی پیر شده باشند این نامه رو نشونشون نده چون وقتی بخونن بیشتر غصه میخورن خودت برو بگو جواد تا چند وقت دیگه آزاد میشه بزار دلشون خوش باشه! دلم برای قبر حاج علی هم تنگ شده تنها جایی که موقع نامزد بازی میرفتیم اونجا!

هر حرفی میخواهم بزنم زبونم رو گاز میگیرم آخه چرا بگم اینطوری تو بیشتر غصه میخوری میدونم همین الآن هم موهات سفید شده درست مثل من!

برای همین بقیه حرفهام رو نمی نویسم  فقط ازت یه خواهش دارم از طرف بچمون رو ببوس نمیدونی چقدر سخته آدم بابای کسی باشه که هیچ وقت ندیده باشدش ولی من میدونم  چه شکلیه حس پدریم میگه بچمون دختره اون هم یه دختر خوشکل درست مثل خودت!

خب دیگه اگه قسمت باشه من و تو یه بار دیگه تو خونمون کنار هم زندگی میکنیم  اما این بار با یه بچه ، نه بچه نه با یه نوجوون

اگر قسمت شد یه بار دیگه ما همدیگر رو نگاه کنیم اگر هم نشد وعده من و تو ... اون دنیا!

منو ببخش همیشه دوست داشتم بهترین شوهر دنیا باشم ولی قسمت نشد تازه میفهمم که خدا هر کی رو که بیشتر دوست داشته باشه بیشتر امتحانش میکنه و بیشتر بهش سختی میده اما میدونم تو به صاحب اسمت اقتدا میکنی و با صبر خودت از این امتحان سربلند بیرون میایی مشکلات من و تو قطره ای از مشکلات حضرت زینب هم نیست همیشه موقع مشکلات به خانم زینب توکل میکنم جانم به قربانت ای عمه سادات

الان ده باره که میخواهم خداحافظی کنم ولی دلم نمیاد  هیچ وقت منو از دعات فراموش نکن به امید دیدار...

جواد!

التماس دعا

رضا(حاج کاظم!)


برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
تعداد بازدیدکنندگان : 337976


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها